!S0 



beslanddeclea zicli geljjkelijk vermeerderen en in 

 ^eue. bijna slandvastigp, evenredigheid blijven 

 verhouden: eene bijzonderheid, welke melde om- 

 trent andere planten en vruchlea bekende daad- 

 zaken, strijdig is. Zoo gaat b. v. de ontwikke- 

 ling van zuren die van suiker vooraf, in de drui- 

 iveit;, de, smaak van groene vruchten is bovendien 

 voldoende om dit van andere planten te bewijzen. 

 •In het laatste tijdperk , dat van rijpheid , vangen 

 de vaste deelen allengs aan meer te.groeijen, waar- 

 door deze standvastige verhouding ophoudt. 



In bloeijende planten was de zamenstelling als 

 volgt', .b\j een gevvigt van 200 grammen : 



{Suiker. . . 9,8 

 Eiwitstof. . 3,4 

 Houlstof. . 3,3 



lüO,a 16,5. 



Waarschijnlijk was dus de zamenstelling niet ver- 

 anderd. 



Eene zaaddragende plant , daarentegen , gaf 

 eene geheel andere uitkomst , er was geen spoor 

 'van suiker in : 



! Suiker. ... 0,0 

 Salpeter. . . 1,9 

 Eiwit 1,1 

 Houlstof ... 2,5 



■ 100,0. ~EJ. 



De ontleding van de bladen van bectwortelplanlen 

 uit den Jardin de Botanique , leverde slechts l,S 

 pet aan suiker. In andere wortels was het zout niet 

 noemenswaard. 



