S5 



meen groole hoeveelheid alcalisclie zouten ■ver- 

 krijgt, 't welk ook in de Bela plaats hebbende, 

 eene der grootste lündernissen is, om de geheele 

 plant tot de fabriekage van suiker te kunnen aan- 

 wenden. 



De wortel behoort lot de zoogenaamde racines 

 pivotanles ; de hoofdslcng van denzelven blijft een- 

 voudig, wordende van de basis tot de punt steeds 

 dunner. De structuur is, als volgt: 



Indien men den beetwortel beschouwt geduren- 

 de de kieming, wanneer de plant nog slechts hare 

 twee zaadlobben heeft , is de wortel eenvoudig en 

 het deel , dal het naast aan de Cotyledonen ligt , 

 bedekt met zeer fijne haartjes. Bijaldien men 

 dezen jongen wortel in eene dwarse rigting door- 

 snijdt , daa erkent men dat hij , van den omtrek 

 naar 't middelpunt , gevormd is, eerst uit eene rij 

 opperhuidscellen , vervolgens uit een meer of min- 

 der dik parenchyma corticale , gevormd uil zeer 

 los onderling vereem'gde blaasjes , welke des te 

 grooter worden , naarmate zij meer nabij zijn aan 

 den, bij 't midden geplaatsten vaatbundel , en die 

 rol rond en in 't algemeen gevormd is door de tegen- 

 overstelling van twee, ongeveer in een' halven cir- 

 kel geplaatste groepen van bundeltjes. 

 •'Be verticale doorsnede toont dezelfde plaatsing 

 van de utriculae cor/icales , als de horizontale ; 

 de daarop volgende zijn, op bijna regelmatige rijen, 

 gerangschikt in de streek , welke het naast bij is 

 aan het parenr.hijma corticale. Deze regelmatig- 

 heid nu houdt op in het gedeelte van het weef- 

 sfcl, 't geen de vaten omgeeft, en 't Welk gevormo^ 



e - 



