65 



eis;ene aderen d.ir kieuwen zouden zijn. Zouden 

 het veelligt geene walervaten kunnen wezen ? 

 Want dat er eigenlijk aderlijk bloed uit de kieu- 

 wen zou terugkomen , komt ons op zich zelve 

 onwaarschijnlijk voor , en zulks te moer , omdat 

 mea geene afzonderlijke slagaderen kent , die tot 

 voeding der kieuwen, zoo als de longpijp-slaga- 

 ders bij de zoogdieren tot voeding der longen , 

 dienen zouden. De Schrijver vermeldt in deze 

 verhandehug ook nog eene haarvlecht van ader- 

 lijke vaten op de binnenzijde van de maag van 

 Cohitis fonsilis , en beschrijft de vaatvlechteu van 

 de zwemblaas der Trig/a hirundo en die, wel- 

 ke het roode ligchaam vonnen, dat als een hoef- 

 ijzer of onvolkomen ring den ingang der gczigls- 

 zenuw in den oogbol der visschen omgeeft. 



Vervolgens deelt ons de Schrijver eenige waar- 

 nemingen mede over den bloedsomloop bij vele 

 ongewervelde dieren. Hij beschrijft het hart en de 

 kieuwen bij den garnaal {Crangon vulgaris), 

 bij Squilla Desmaresli Riss. Bij de Schorpioe- 

 nen en Spinnen heeft hij de .idenihalingswerklui- 

 geu nader onderiocht en verdedigt zijn gevoelen , 

 dat het kieuwen zijn , tegen de bedenkingen van 

 J. MüLi.Ba , welke dezelve als longen beschouwt. 

 Jjij inscklen zocht de Schrijver te vergeefs naar spo- 

 ren van beweging des bloeds in eenig deel des lig- 

 chaanis, het ruggevat uitgezonderd. Ook kon hij 

 de , door Sthaos bij den meikever waargenomcne 

 openingen van hel hart bij geene, door hem on- 

 deriuchte iiujcklen waarneincu. Over vveckdicio;i 



