van de ruggemergsstrengen , als d?r zenuw-wor- 

 Iels op eejie afdoend^ wijze te betoogpp,- -^ Pfilft 

 verklaring strijdt geheel met een vrpeger door mij, 

 aangehaald gevoelen van MüLLsa,, welke meende, 

 dat juist de reflexie-beweging de grootste hinderpaal 

 was bij het onderzoek der ruggemergsstrengen. — 

 Dat het tegendeel waar is , heb ik bewezen , ter- 

 wijl het ontegenzeggejijjc is-, dat' ook de leer van 

 de reflexie-beweging ons moet te hulp komen, om 

 de eigenschappen van de voorste en achterste ze- 

 nuw-wortels naauwkeurig te bepalen. Mülleb, 

 begint dit echter ook in te zien , ( zie Müller's 

 Arc/iiu , 18:i8. Jaht-esbericht. p 168.) Het schijnt 

 uit alles te blijken , dat de zaak hem vroeger 

 geenszins duidelijk geweest is; veelligt is het mijne 

 verhandeling over de voorste- en achterste stren- 

 gen van het ruggemerg, di? a^ Ruller eene, 

 betere overtuiging gegeven heeft. Want, tol dat 

 deze verschenen is , vond Muller , dat de refle- 

 xie-beweging de grootste hinderpaal was , oip , 

 zoo~als gezegd is , te bewijzen , dat de leer van 

 Bbll op de ru^gestreng aanwendbaar was. Dit 

 beweerde deze beroemde schrijver nog in zijne 

 in 1838 uitgekomene uitgave der Fhysiologie. 

 p. 816. Maar waarom niet dezelfde hinderpaal 

 ontmoet bij het bewijs der verschillende zenuw- 

 wortels ? Was de reflexie-beweging een aanstoots» 

 steen voor het bewijs van de BEn,-sche leer ten 

 aanzien van het ruggemerg , zoo was zij het ook 

 ten aanzien van de zenuw-wortels. 



Ik weet niet, of JoBinitES MüLLsa dit niet in» 

 g$2i.en h.eefl , daar hij er volstrekt niet van spreekt , 



