fl2 



paar strepen boven het ontstaan der ze- 

 nuwen voor den regter voorpoot. Daarop 

 heb ik de linker zijde des ruggemergs geheel 

 doorgesneden in de streek van den derden 

 wervel. — In heide achterpooten was het 

 gevoel nog duidelijk aanwezig ; maar wil- 

 lekeurige beweging was alleen overgebleven 

 in het hoofd en den eenen linker voorpoot. 

 Terwijl het dier op den grond lag , was 

 dit laatste ook klaarblijkelijk te ïien; de 

 linker voorpoot had eene geheel andere rig- 

 ting dan de regier. Prikkelde men den mond 

 of eenig ander gedeelte van het hoofd , dan 

 kwam dadelijk de linker voorpoot , om de- 

 sa irritatie af te wenden. Terwijl eerst de 

 andere voorpoot en de twee achterpooten 

 in beweging kwamen , indien hel dier eene 

 sterke inspanning met den voorpoot aan den 

 dag legde. Liet men het dier eene poos 

 liggen , dan zag men , hoe hetzelve zich in- 

 spande , om voort Ie komen , en naarmate 

 die inspanning met den linker voorpoot toe- 

 nam , nam ook de reflexie-beweging in de 

 andere poolen toe. En het dier deed zelfs 

 beweging en liep een eind vooruit , ja wat 

 meer is , indien men den linker voorpoot met 

 een weinig zwavelzuur prikkelde , sprong het 

 in de hoogte , maar konde dien sprong niet 

 hernieuwen. Legde men het op den rug , 

 dan konde het zich niet omdraaijen. Prik- 

 kelde men hel hoofd , of den linker voor- 

 poot in deze jiosilie , dan ontstond er wille- 



