84 



ik met zooveel bepaaldheid over eene beweging 

 in (Ie subslantia spongiosa spreek , en toch meen 

 ik daartoe , door bestemde bewijzen , geregtigd 

 te zijn , hetwelk het volgende duidelijk zal aan- 

 toonen. 



Stansids heeft in het jaar 1837 (a), eene reeks 

 van proeven met stryr.hniiie medegedeeld , waarin 

 hij onder anderen beweert, dat, indien een kik- 

 vorsch , wiens ruggemerg in de birikstreek midden 

 doorgesneden was, en in welken buitendien van de 

 aciilersle helft des ruggemergs de achterste wor- 

 tels weggenomen waren , men dan op geenerlei wij- 

 ze het achterste gedeelte des ruggemergs (des diers) 

 vergiftigen kon; dat daarentegen, indien de ach- 

 terste wortels niet doorgesneden waren , de ver- 

 giftiging wel plaats greep , zoo als Bakker reed» 

 in 1830 aangetoond heeft. 



Onder de menigte proeven , die ik met de sfnjr.k- 

 nüie genomen heb , en welke ik van plan ben , 

 eerstdaags Ijckend te maken , heb ik bovengenoem- 

 de proef van Stahsids herhaald , maar niet be- 

 vestigd gevonden, hetgeen deze uitmuntende waar- 

 nemer beweert. Het is waar , noch door aanra- 

 king, noch door cenige andere prikkels , zal men 

 in de aclitei-pooten van eenen kikvorsch , wiens 

 ruggemerg doorgesneden is in de streek van den 

 derden wervel, en van wien alle achterste ze- 

 Muw-worlels achter deze snede weggesneden zijn, 

 vergiftigings-verschijnselen , nadat de stnjc/inine 



(a) Müi.r-£K, ArMv, 1837. pag. 223. 



