beweging , nog eerder of zonder , dat de prikkel 

 indruk op ons gevoel gemaakt heeft, dan is deze 

 beweging rejlexie-heweging . 



Was de prikkel in dit laatste geval sterk of 

 was hij aanhoudend werkend, dan zal dezelve, 

 bij gezonden toestand der hersenen , buiten de 

 reflexie-beweging ook nog na derzelver ontstaan, 

 of tijdens derzelver aanwezigheid, altijd werkelijk 

 gevoel veroorzaken. Was de prikkel zwak en 

 niet aanhoudend werkend , of waren de hersenen 

 niet in staat , de werkzaamheden te verrigten , 

 die tot het daarstellen van het gevoel en willekeu- 

 rige beweging noodzakelijk zijn (bij sopor) , of 

 eindelijk waren de hersenen daartoe wel in staat , 

 maar waren zekere werkzaamheden van haar ge- 

 schorst , ( bij slaap ) en de prikkel niet aanhou- 

 dend en slerk genoeg, om de schorsing te doen 

 ophouden, dan zal er na de reflexie-beweging, 

 of tijdens dezelve , geen werkelijk gevoel te voor- 

 schijn komen. 



Haar hoe zal men nu den niet tot bewustheid 

 gelangde prikkel noemen ? hoe dien prikkel , die 

 oimiiddellijk de doelmatigste reflexie-beweging ver- 

 oorzaakt? Door de achterste strengen wordt de 

 werking van eenen zekeren prikkel naar de hersenen 

 verplant , waar hij lot verschillende verrigtingen 

 aanleiding geeft ; door de achterste strengen wordt 

 uisgelijks de werking van eenen zekeren prikkel naar 

 de voorste strengen verplant , waar hij tot zekere 

 werkzaamheid (reflexie-beweging) aanleiding geeft^ 

 De achterste strengen hebben derhalve eene dub- 

 bele wci kiiig , waarvan de ceue is , dat zij door 



