120 



kunnen vinden. Ik heb daarom dezen zomer de- 

 zelve bij menigvuldige duiven herhaald , doch mij 

 spoedig overtuigd, hoe moeijeiijk het is, de proe- 

 ven zoo te nemen , ais Majo dezelve beschreef (a) , 

 daar de bloeding bij het openen van de hersen- 

 holte zoo hevig is, dat de dieren meestal dood 

 zijn, alvorens men den nervus opticus doorge- 

 sneden heeft ; hoe zou het derhalve mogelijk zijn , 

 om nog na deze door^nijding, proeven te onder- 

 nemen met het celebrale einde van den doorge- 

 sneden nervus ojylicus ? Ik had verscheidene die- 

 ren reeds te vergeefs tot deze proefneming gebe- 

 zigd , toen het mij eindelijk gelukte , om bij eene 

 duif den nervus opticus geheel door te snijden , 

 bij eene andere beide nervi optici , terwijl ik bij 

 twee duiven alleen beide nervi oculi molorii door- 

 gesneden heb. Desniettegenstaande zijn de dieren 

 eenen tijd lang in leven gebleven, zoodat de proe- 

 ven op dezelve ondernomen konden worden. 



Bij de eerstgenoemde duif trok zich de iris van 

 de geopereerde zijde duidelijk zamen , terwijl het 

 oog van de niet geopereerde zijde met de hand digt 

 gehouden werd. Ook hij het andere dier, welks 

 beide Jiervi optioi doorgesneden waren , was de 

 zamentrekking der iris van beide oogen duidelijk 

 waar te nemen. 



Gelijke uitkomst als deze proeven , h'idden de 

 andere , die ik nam op de twee duiven , bij wel- 

 }ce ik beido nervi oculi ?«o/o;jV geheel doorgesne- 



(o) iMaj'j, anaivm. and physiol. cotiunenlarics. T.11. 



