131 



rumque opposilae et basi counatae. In F. spa^^ 

 Ihacea sqiiamae summae maximae sunt et folia- 

 ceae , neque alia rationa , uisi quod materiam vi - 

 ridem coloranlem non habeant , a veris foliis di- 

 stinctae. 



Nolatu dignissimae sunt differentiae quas obfert 

 florum , in diversis speciebus , analysis. Calys , 

 e. gr. in plerisque est campanulatus , sed in V. 

 spalhacea lubulosus et longus ; in V. nuda nul- 

 lus ; corolla est tubulosa , lobis erectis et magis 

 minusve inflexis, excepla V. clavata, in qua co- 

 rolla est clavata. Antherae in aliis sessiles sunt , 

 in aliis fihimentis suslentatae, in V. clavata fere 

 circa stylum connatae, quemadmodum in Gen- 

 lianis nonnuliis. In fruclu quoque, pro diversig 

 speciebus , qiiaedam diversitates suut. In non- 

 nuliis enim capsula in medio dehiscit , apice et 

 basi clausis ; in aliis contra tota deliiscit , quod 

 majori aut minori pistilli firmilati tribuendum 

 duco. Cujusmodi differenliam tarnen non satis 

 valere crediderim ad unam alterarave speciem , 

 ab lioc genere sejungendam. Quarc recte Geise- 

 BACBirs genus Leiphaimos ( L. parasiticus Cham. 

 et Schlecht. vid. Linn. VI. 387, ) ad Voyriam 

 relulit. 



Quod ad divisionem specierum , ab hoc auctore 

 prf»j)üsitam , ea mihi nou videtur esse satis natu- 

 ralis , quum auraiiliaca v. e. , secuiidum hanc 

 ralionem , referenda sit ad § Leiphaimos , pro- 

 plcr calycem non cfnclum tribus bracteolis , et 

 ad 5 Lila , propter ralionem qua dehiscit. 



Qiiamobrcm equidem cxisliniavcrim Voyrias csse 



