1^ 



knopte Verhandeling komt het een en ander voor , 

 dat, naar mijn inzien , niet met den waren aard 

 der zaak overeenkomt ; hetwelk mij eene drangre- 

 den te meer was, om mijne meer uitvoerige be- 

 schriJTing dezer zaak niet achterwege te houden. 



De Crinum capense dan , waarvan wij spre- 

 ken , bloeide in den Hortus te Groningen in Julij 

 1837, en trok reeds kort na den bloeitijd mijne 

 aandacht door den buitengewoon sterken aangroei 

 van het vruchtbeginsel (ovarium) , hetwelk binnen 

 korten tijd zoo dik en zoo zwaar werd , dat niet 

 alleen de bloemstelen {pedunculi) , maar ook de 

 geheele bloemsteng [snapus) , welke die bloemste. 

 len droeg , door het gewigt der vruchten neder- 

 l)0gen en ten laatste geheel op de aarde rustten. 



Toen deze vruchten op den 25en Augustus hare 

 rijpheid verkregen hadden, vertoonde eene der- 

 ïeive zich , als in fig. 1 , van ter zijde is afge- 

 beeld. Het geheele zaadhulsel (pericarpium) was 

 knobbel ig-opgezwollen en op menige plaats uit- 

 puilende door de buitengewoon-groote dikte der 

 daarin bevatte zaden. In fig. 2 ziet men dezelf- 

 de vrucht , waarvan de voorwand weggenomen 

 is, en waarin de zeer groote , dikke, knolvormi- 

 ge zaden dadelijk in het oog vallen. Deze zaden 

 ïijn ten getale van 8—10, bij volkomene rijpheid 

 los, of door Yniddel van kleine, tedere, getakte 

 vaatbundels , met den bodem of met den zijwand 

 van het zaadhulsel zamenhangende. 



De uiteinden dezer vaatbundels of de zaadstreng 

 (funiculus seminalis) is roet hel navellje (hilum) 



