144 



die noemt , uit de geslacliteu Pancralium , Cii- 

 num en Amaryllis , en dus van dezelfde , waar- 

 over wij handelen, sprekende, zegt dat bij eeni- 

 ge soorten uit deze geslachlen , het zaad zich van 

 de plant , en zelfs vaii hel zaadhulsel afscheidt , 

 nog voor dat de embryo in het zaad zigtbaar 

 wordt (a). — Ook in het dikke vleezige zaad 

 der, aan Crinum en Amaryllis zoo na verwan- 

 te, Haemanlhus puniceus Jacquib , welke wij 

 ter vergelijking hierbij ( fig. 22 — 26 ) tevens af- 

 beelden , was de kiem regtstandig midden in het 

 zaad , met de meeste duidelijkheid (zie fig. 25 en 

 26) zigtbaar , terwijl dit zaad in de saprijke bes 

 dezer plant nog geheel besloten was. 



Daar verder het zaad onzer plant zeer spoedig 

 kiemde, maakt het eene uitzondering op hetgeen 

 ScBULTZ (b) zegt , dat de kiemwit bevattende za- 

 den der Liliaccae enz. zeer lang in de aarde 

 moeten blijven liggen, eer zij tot onlkieming ko- 

 men , omdat de kiem in dezelve nog weinig ont- 

 wikkeld is. Ook de zaden van Jlaemanthus pu- 

 nireus ontkiemen , gelijk men weet , meest nog 

 vóór dat zij ter aarde gevallen zijn, zoodat men 

 de nieuwgevormde bolletjes hierbij boven van de 

 blocmsteng los in de lucht afhangende ziet, alleen 

 door het kiemwit (a/6ume») (c) der zaden gevoed. 



(a) R. Brown, vermisckte Schriften. II. p. 756. 

 (ê) Die Kaliir der lebendige Pflanze. II. p.414 — 415. 

 (e) Het kiemwit wordt door JussiKV peri-yyerme , door 



ViicujiRD , endospcr/fie genoemd Anderen (zie Ad. 



BRuH<i.NiAaT, Annales des icietices naiui etlcs , XII. 



