148 



(en even zoo bij het geslacht Haemanthus ) , het 

 Iciemwit nog iets anders is , dan het residuum 

 der zaadnielk ( liqiior amiiios ) ; iels dat ook 

 ten aanzien van andere zaden , als in sommige 

 gevallen plaats hebbende , door eenige schrijvers 

 is opgeteekend ; maar tegen deze verklaringswijze 

 Strijdt , dat er in het kiem wit van onze plant gee- 

 ne vezels of vaten gevonden worden. Eene na- 

 dere beschouwing van de zoogenaamde semina 

 sarcata ( a ) , welke ik echter op dit oogenblik 

 niet kan vergelijken, zoude ten dezen welligt eenig 

 meerder liclit geven (b) , doch voor als nog doet 

 de vergelijking met het kiemwit van andere ge- 

 wassen , mij de eerstgeuite meening als de meest 

 waarschijnlijke aannemen. 



Bhow» zegt verder (c) , dat men het rostellum 

 der kiem , wegens hare zoo late ontwikkeling, eene 

 rigting naar willekeur kan geven. Wij slaan over 

 de ware bedoeling dezer woorden eenigzins in 

 twijfel; maar, hoe dit ook zij, zeker is het, dat 

 het rosleUtim der zaden van onze Crbium eene 

 %eer bepaalde nederwaartsche rigting heeft en 

 steeds behoudt , zoo zelfs , dat men , bij omkee- 

 ring des zaads , het rostellum steeds weder op 



(«) Verg. De Candolle, Ori/anographie. II. p. 77. 



(b) Zoodra men in eenig zaad en zulk een dik vlee- 

 zig inesospcrmium en tevens een duidelijk albumen 

 aautiof, zoude men de zaak mot ceuigc meerdere 

 zekerheid kunnen beslissen, 



(c) F'ermückk Schri/lcn. II. p- 7G8. 



