1^ 



nieuw zijne bepaalde rigling naar de aarde ziet 

 hernemen. 



Daar de top van het zaad , dat is dat gedeelte 

 hetwelk aan het naveltje tegen over gesteld is, 

 meestal veel grooter en meer afgerond is, dan de 

 basis , zoo liggfn de op den grond gevallene zaden 

 meest met den top naar beneden , gelijk in fig. 8 , 

 10, 13 en 14, en ziet men het roslelhim meest 

 aan de, dan bovenwaarts geplaatste zijde uit- 

 spruiten, als in fig. 8; doch, waar dit ros/el- 

 lum ook uitspruite , (want de plaats , waar het 

 de zaadhuid doorboort, is in deze zaden niet al- 

 tijd dezelfde), steeds buigt het zich naar bene- 

 den , en , hoe men het ook wende of keere , tel- 

 kens buigt de top van het roslellum weder naai- 

 de aarde. Men ziet ditin fig. 10, 12, 13 en voor- 

 al duidelijk in fig. 14, waar het zaad, op een 

 bord, droog bewaard wordende , opzettelijk , 

 gedurende de ontkieming eenige malen omgewen- 

 teld is , en het roslellum alzoo eenige ombui- 

 gingen gemaakt heeft , maar zich ten laatste toch 

 wederom naar beneden gerigt heeft. Het zaad 

 ontkiemt , boven op den grond liggende , of zelfs 

 op een bord , zonder dat het roslellum met zij- 

 nen top eenige voedingsstof kan bereiken ; in welk 

 geval het roslellum zoo lang over het bord, 

 of over eencn op de aarde liggendcu steen heen 

 kruipt, tot het eene plek vindt, waar het in 

 kan driügen of tot het den rand van het bord 

 bereikt heeft , om van daar dadelijk zijne na- 

 tuurlijke; nederwaarlsr.he rigling te hernemen. 

 Een zaad was dadelijk , toen hel roslellum begon 



