155 



men ook uit deze gansche besclirijving tol dusver- 

 re zal hebben kimneii ontwaren , hoe de vroe- 

 gere of latere ontwildieling der deeien zich naar 

 de omslandiglieden als hel ware regelt. Heeft het 

 roslellum spoedig de aarde of hel water bereikt , 

 zoo blijft het kort, terwijl het zich daarentegen, 

 zoo het met zijnen top geen vocht bereikt , veel 

 langer uitrekt, tot het eindelijk de voor hetzelve 

 gunstige plaats bereikt hebbe. 



In deze geheele beschrijving heb ik tot nu toe 

 steeds het woord roslellum , de oude door Lin- 

 KABus geijkte benaming, en niet, met vele der 

 nieuweren , vooral onder de Fransche schrijvers ^ 

 het woord radicula gebezigd. Ik heb dit met 

 opzet gedaan , omdat het hieronder bedoelde deej 

 inderdaad geen ware wortel is. Deze toch vormt 

 zich eerst later , en dit onderscheid lusschen ros- 

 tellum en radix is, althans bij i^^ Monoi:otijledo' 

 nen, vrij algemeen ; hoewel door sommigen voor- 

 bijgezien. Het roslellum eindigt aan de onderzij- 

 de in eene kegelvormige, wratachtige, bruinach- 

 lig-gekleurde spongiola. Zoodra deze spongiola 

 de vochtige aarde of het water bereikt heeft , ver- 

 lengt het roslellum zich niet meer; maar, on- 

 middellijk boven de spongiola , zwelt het ros- 



de waarheid overeenkomt , dat van ccne onlwik- 

 kclde knop {plumulrt, gcmmuia) in het zaad der 

 Litiaceac en I'atmen doorgaans niets te zien is : 

 terwijl bij de Dicolylcdoncn integendeel , wortel 

 eu knop doorgaans reeds duidelijk in de kiem 

 van lilt rijpe zaad ziylbaar zijn. 



