159 



ten. Dit laatste deel schijnt onder de monöno- 

 tifledoniscke zaden inderdaad zeer algemeen te 

 2ijn. 



Een ander met de leer van Agabdh even zeer 

 strijdig voorbeeld , zien wij in de , mede hierbij 

 afgebeelde, zaden van Hae?nanlhus puniceus 

 Jacq. , in welke (bij fig. 25 en 26) de groene 

 Jiiem , los , in het midden van het groote , saprij- 

 ke albumen gevonden wordt. De verdere onlkie- 

 ming en vorming van den Lol en van de ware 

 wortels dezer plant hebben, in de hoofdzaak, op 

 dezelfde wijze plaats, als hierboven bij Crinuiti 

 capense beschreven is; zoodat de beschouwing 

 der Haemanlhus mij', in meer dan éénopzigt, in 

 tmjne hier boven geuite denkbeelden bevestigd 

 heeft. 



Ook bij de geslachten Allium, en andere Li- 

 liaceae , alsook bij de Scitamineae , Gramineae 

 en Palmae heeft , volgens Trevibabüs (t. a. pi, 

 IV. p. 183-184) het afsterven plaats van den cen- 

 traal -worlel , gelijk hij dien noemt, of het deel, 

 hetwelk hierboven als roslelluni beschreven is. 

 Zoodra dit toch aan de nederdalende ware wor- 

 tels en aan de opgaande slengdeelen het aanzijn 

 gegeven heeft, houdt deszelfs functie op, en 

 zoodra de ontkiemde plant geene sappen meer 

 uit het zaad trekt , zal ook het deel, hetwelk de 

 gemeenschap tusschen liet zaad en de gevormde 

 plant onderhoudt, het rostcUum in dit geval, 

 van zelf verdwijnen. 



Itij de Dico/ijlcdonen , is het rostellum vol- 

 gens LI.-.K. (t. a. pi. p. 342-343) , geenszins een 



