167 



keurig zijn ; thans , nu men deze middelen 

 kent , is deze wijze van meten ongetwijfeld de 

 eenvoudigste en gemakkelijkste. Echter behoort 

 tol dezelve eene zekere geoefendheid , en boven- 

 dien is zij ongeschikt om voorwerpen te meten, 

 welke zich met eenen vrij grooten diameter on- 

 der den mikroskoop vertoonen, daar alsdan het 

 oog , dat naast het werktuig op de aldaar ge- 

 houden maat of passer gevestigd is , niet te gclij- 

 ker tijd de beide grenslijnen van het beeld omvat- 

 ten kan. 



De vorderingen der nieuwere werktuigkunde 

 hebben ook eenen zeer gunsligen invloed gehad 

 op de vervaardiging der mikroskopen j in lü.t al- 

 gemeen , en op die der mi krometers in hc-' bij- 

 zonder , zoodat men tegenwoordig met eene veel 

 grootere juistheid dan te voren , de grootte der 

 mikroskopische voorwerpen bepalen kan. Voor- 

 namelijk komen hier drie hoofdsoorten dezer werk- 

 tuigen in aanmerking. 



1°. De glasmikrometers of glasplaatjes, waar- 

 op evenwijdige strepen van eenen bekenden on- 

 deriingen afstand gesneden zijn. Derzelver ge- 

 bruik als mikrometer is echter zeer beperkt , daar 

 het volstrekt noodig is , dat de streepjes en het 

 voorwerp zich te gelijk in het brandpunt van den 

 mikroskoop bevinden , iets , hetwelk in vele ge- 

 vallen zeer moeijelijk en somtijds zelfs volstrekt 

 onmogelijk is. 



2°. De schroefmikrometers. De engelschman 

 Adahs schijnt de eerste geweest te zijn , die de 

 langzame voortbeweging der schroef, tot het me- 



