220 



loopentle streepjes worden waargenomen , welkö 

 volstrekt niet boven het overige weefsel schijnen 

 uit te steken , schoon men het voor meer dan 

 waarschijnlijk mag houden , dat deze streepjes 

 mede slechts de schaduwkanten van zeer dunne 

 ribbetjes zijn. — Ik heb bij eene vroegere gele- 

 genheid (1. e. bl. 35) als mijne meening opgege- 

 ven, dat deze dwarsribbetjes geen gevolg vau 

 den dood der spier, aoo als sommigen willen, 

 maar dal zij integendeel ook gedurende hel leveu 

 aan deszelfs primitieve bundels eigen zijn. Deze 

 meening is bij mij in den laatsten tijd overtuiging 

 geworden, n.idat het mij eenige malen gelukt 

 is , dezelve waar te nemen op spieren , welk met 

 eenigen spoed uit de poolen van inseklen genomen 

 zijnde , zich nog gedurende verscheidene minu- 

 ten zamenlrekken , na onder den mikroskoop ge- 

 bragt Ie zijn. Bij het opsporen dezer dwarsrib- 

 betjes is het echter vooral noodig, eene behoor- 

 lijke vergrooting en niet te heldere verlichting aan 

 te wenden. Somwijlen gebeurt het, dat men 

 van dl zelve bij eene 200 malige vergrooting ^ 

 weinig of niets bespeurt , terwijl zij zich duidelijk 

 bij eene 600 of 800 malige vertoonen. In andere 

 gevallen ziet men dezelve reeds bij veel geringere 

 vergroolingcn. — Indien nu deze ribbeljes een 

 eigendommelijk bestanddeel der primitieve bun- 

 dels uilmaken, dan ontstaat de vraag: wat is 

 Iiuiine bestemming? Welk aandeel hebben zij in 

 de levcnsverriglingen der spier ? Zonder nog te 

 willen bewci nn , zoo als door sommigen g''daaii 

 is, dat zenuwkracht en eleklricke kracht of stof 



