221 



geheel ideiitisch zijn , pleiten echter vele daadza- 

 ken , mzonderheid de nieuwere waarnemingea 

 van Matteocci , voor het bestaan eener slrooming 

 tusschen spieren en zenuwen , welke van elektrieken 

 aard is , en door den galvauoraeler wordt aan- 

 gewezen. Volgens Pbevost (Bibl.univers.de Ge- 

 nève , Nov. 1837 , en daaruit in Ann. des sciene. 

 nat. sec. serie. VIII. Zool. p. 318, 319) worden 

 zeer fijne naalden van week ijzer magnetisch , wan- 

 neer zij in eene spier op het oogenblik der zamen- 

 trekking gebragt worden. Prevost nu meent , dat 

 de zenuw spiraalsgewijs de spierbundels omgeeft , 

 en dat de naald op dezelfde wijs magnetisch wordt , 

 als eene staaf ijzer , die men in het midden der spi- 

 raalwindingen van eenen metaaldraad brengt , 

 welke als geleider voor de strooming eener batterij 

 dient. Hierop valt echter aan te merken , dat , hoe- 

 wel Prevost en Dumas de primitieve buizen der ze- 

 nuwen dwars over de spierbundels zagen loopen , 

 het mij echter niet bekend is , dat zulk eene spi- 

 raalsgewijze omwinding nog door iemand is waar- 

 genomen , terwijl zij zelfs zeer onwaarschijnlijk 

 is gemaakt door de nieuwere waarnemingen van 

 Valektis en BnaDAce , over de peripherische uit- 

 einden der zenuwen. Weliigt heeft Pbevost de 

 dwarsribbetjes der primitieve bundels voor zulk 

 eene spiraalsge wijze omwinding der zenuwen aan- 

 gezien, hetgeen ongetwijfeld onjuist is , terwijl de 

 vraag : of dan de eersten die rol spelen , welke 

 Pbevost aan de zenuwen meende te moeten toe- 

 kennen , bij den legenwoordigeu staat onzer kennis 

 wel moeijelijk beslissend zal kuxmeu beantwoord . 



