222 



worden , en men zelfs niet weinig liie-.tcgen zonde 

 kunnen inbrengen ; doch desniettegenstaande acht 

 ik het niet geheel ongepast, de aandacht der na- 

 tuuronderzoekers op dit punt te vestigen. Het is 

 wel is waar, moeijelijk te bewijzen, dat deze 

 ribbetjes de bundels spiraalsgewijs omgeven , daar 

 de laatsten te weinig doorschijnendheid bezitten , 

 om de ribbetjes der tegenovergestelde zijde te la- 

 ten doorschemeren. Echter mag men dit als niet 

 onwaarschijnlijk beschouwen , schoon ik meen de 

 verklaringswijze van Makdl ( FnoRiEP's n. Not, 

 Bd. 7. S. 218 ) omtrent het ontstaan der dwars- 

 streepjes , — namelijk , door de spiraalsgewijze 

 omwinding van eene celweefselvezel , zoodat tus- 

 schen iedere omwinding eene smalle tusschen- 

 ruimte overblijft , welke zich als eene dunne streep 

 te kennen geeft — te moeten betwijfelen , daar in 

 dit geval de ribbetjes geene verhevenheid , maar 

 integendeel eene uitholing zouden vormen , en 

 bovendien bij die dieren, welker spierbundels de 

 fraaiste dwarsribbetjcs bezitten, bij de insekten 

 namelijk , het eigenlijke celweefsel raet deszelfs 

 primitieve buizen of vezelen , zoo als dezelve bij 

 de hoogere dieren gevonden worden , voor zoo 

 ver ik weet, met voorkomt. Dezelfde waarne- 

 mer verdeelt de spiereu in twee groote klassen , 

 waarvan de eene die beval , welke dwarsstreep- 

 jes bezitten , terwijl deze bij de anderen ont- 

 breken. De eersten zouden volgens hem , steeds 

 met alkalische vochten (b. v. bloed , speeksel enz.) 

 in aanraking zijn , terwijl de andere soort van 

 spieren altijd aan de zure vochten des ligchaams , 



k 



