234 



vochl drijven, volstrekt geene kromming, maar 

 integendeel volkomen regtlijnige omtrekken ver- 

 toonen, terwijl men bij diegenen, welke door 

 het een of ander geweld eene kromming onder- 

 gaan hebben, doorgaans vrij scherpe hoeken waar- 

 neemt , waardoor zij de gedaante van eene V 

 of Z hebben verkregen. 



Bij den eersten opslag zoude men geneigd zijn 

 te gelooven , dat de doormeter dezer buisjes bij 

 de verschillende diersoorten grooter is , naarmate 

 dezelven grootere bloedschijfjes bezitten. Echter 

 is het liiermede niet zoo gelegen , want tweema- 

 len onderzocht ik het netvlies van den walersa la- 

 mander, genomen uit het nog levende dier, welks 

 bloedschijfjes een derde grooter dan die van de 

 laadde en van den kikvorsch zijn , zouder dat 

 het mij gelukte zelfs eeuige sporen te vinden der 

 byisjeSj waarvan' bier gesproken wordt. Daar- 

 entegen zijn bij dit dier de ■papiUae zeer groot 

 en duidelijk , hare zelfstandigheid is volkomen 

 doorschijnend en walerhelder , hetzelfde geldt 

 omtrent de papiUae van de koe, het kalf, den 

 haas en de muis , tervnjl dezelven Lij den snoek 

 een korrelachlig voorkomen hebben , en zeer klei- 

 ne bolletjes schijnen te bevallen. Bij dit dier 

 veieenigen zich doorgaans twee buisjes ter vor- 

 ming van ééne papilla. 



Dat de papiUae niet zoo spoedig door de ont- 

 binding worden aangetast als de buisjes, blijkt 

 daaruit, dat, wanneer men het netvlies van eenig 

 dier cenigen tijd na dcszelfs dood onderzoekt , 

 men nirl zelden niets meer van de buisjes kan 



