236 



wezen vau twee draden op die plaatsen , waar 

 zij niet geheel vereenigd zijn , maar nog eeno 

 smalle tusschenruimte openlaten. Onder water be- 

 zigtigd , zijn zij volkomen doorschijnend , en ver- 

 toonen hier en daar fijne overlangs loopende pa- 

 ralelle strepen. 

 (12) BI. 194. Uit bovenstaande metingen blijkt: 



a) Hoe de spii-aalbuiz-en uit de takken in de 

 bladeren overgaande , en zich in derzelver nerven 

 verspreidende, allengs naauwer en naauwer wor- 

 den , zoodat in de nerven aan den rand van het 

 blad de naauwste spiraalbuizen worden aange- 

 troffen. In het vlierboomblad, waaruit de hier 

 gemeten spiraalbuizen genomen zijn , bedroeg de 

 doormeter der dunsten aldaar niet meer dan die 

 van een menschelijk bloedschijfje. Do doorme- 

 ter der spiraalbuizen is in dit geval bepaald , aan 

 de op de bekende wijze met voorzigtigheid en 

 zooveel mogelijk zonder uitrekking afgewikkelde 

 spiraaldraden , welke door derzelver veerkracht 

 dadelijk na de afwikkeling weder den vroegeren 

 vorm van de spiraalbuis aanpemen. Alleen op de- 

 ze wijze kan men zeker zijn alle de in eenig deel 

 aanwezige spiraalbuizen te kunnen meten. 



h) Nagenoeg in gelijke verhouding als de spi- 

 raalbuizen naauwer worden , wordt ook de door- 

 meter van derzelver spiraaldraden kleiner. 



c) Velen hebben vroeger en Girou de Bosa- 

 jiEiHGDES (Ann. des se. nat. 1837. I, pag. 227) 

 nog onlangs beweerd , dat de spiraaldraden rol- 

 rond en hol zijn. Wat het eerste aangaat , zoo 

 bewijzen de metingen onder N°. 98 en 103 , 



