^39 



bladeren hebben mij doen zien , dat die van een 

 en hetzelfde blad niet zeer veel onderling in 

 grootte rerschilden , om welke reden ik dan ook 

 alleen de gemiddelde uilkomslen in de tafel heb 

 medegedeeld. Overigens geven deze metingen 

 aanleiding lot de volgende gevolgtrekkingen , wel- 

 ke ten deele , slechts ter bevestiging Tan het reeds 

 bekende dienen. 



a) De grootte der slomata van verschillende 

 planten slaat in geene verhouding hoegenaamd 

 tot de grootte van derzelver bladeren. 



b) Evenmin hangt de grootte der stomata af 

 van den doormeter der epidermis-cellen. Het is 

 bekend , dat de wanden der laatsten in vele ge- 

 vallen eenen slangsgewijzen loop hebben , waar- 

 door de juiste bepaling van hunnen onderlingen 

 afstand belemmerd wordt , doch de epidermis 

 van LiUam canclidum en van Iris pseudac.orus 

 beslaat in beide gevallen uil langgerekte cellen , en 

 derhalve is hier eene naauwkeurige vergelijking 

 mogelijk, (z. N\ 130 en 132), 



c) Bij dezelfde plant bezitten de jongere bla- 

 deren steeds kleinere stomata dan de oudere 

 (120 en 121 , 122 en 123). Derhalve nemen de 

 slomata gedurende het groeijen der bladeren niet 



I alleen in aantal , maar ook zelve in grootte toe. 



d) De grootste stomata vond ik bij de Lilia- 

 ceae , en onder dezen bij de gele lelie , de klein- 

 sten bij Letnna minor. Echter kan men de wa- 

 terplanten geenszins aanmerken als algemeen de 

 grootste stomata bezittende. Bij den zomervio- 

 lier zijn dezelve slechts •weinig grooter, dan bij 



