262 



waarop de kop der rups , door alle veranderingcir 

 heen , ia in wezen gebleven : wij willen deze be- 

 antwoording beproeven, latende hot aan deskun- 

 digen over , deze vraag uil een meer physiologisch 

 oogpunt te beschouwen. 



Het is bekend, dat de zijderups in onderschei- 

 dene levenstijdperken , vijf malen van huid ver- 

 wisselt. De vier eerste vervellingen zijn evenwel 

 van de laatste verschillend ; de eerste toch wor- 

 den veroorzaakt, doordiende weekehuïd, achter 

 den harderen kop gelegen , loslaat , en van voren 

 naar achteren afschuift , en hel diertje aan het 

 staarleinde verlaat. De laatste of vijfde vervelling , 

 welke dan eerst plaats heeft , als de rups in eene 

 pop verandert , geschiedt juist op eene tegeno- 

 vergestelde wijze ; langzaam en bij tusschenpozin- 

 gen , trekt de huid van het staarleinde af over 

 den buik , en komt zoo tot aan het kopstuk der 

 rups , blijft echter hier met het als uit een schild 

 beslaande kopschiH verbonden ; dat schild wordt 

 dan vanéén gespleten en als in twee deelen, 

 welke van voren door de monddeelen verbonden 

 blijven, gescheiden, verkrijgt hierdoor eene groo- 

 tere uitbreiding , en wordt dan tegelijk met de 

 huid van de rups, welke laatste intusschen in eene 

 pop is veranderd , afgestroopt. 



Deze vanecnsplijting, waardoor de afstrooping 

 der huid , eerst mogelijk woi-dt , schijnt te wor- 

 den veroorzaakt , doordat de weeke deelen , on- 

 der hel kopschild der rups gelegen , zich al meer 

 en meer uitzetten , legen het schild aandrukken , 

 en door deze drukking hetzelve doen splijten. 



