265 



phose op zich zelf wordt gevormd en niet in 

 eens wordt daargesteld , maar vaii het punt van. 

 aanhechting af aan, zich ontwikkelt en al- 

 lengs zich verlengt ; dit schijnt door de ligging 

 der sprieten bewezen te worden ; wierd toch ieder 

 orgaan, ieder ledemaat uit de breiachtige massa 

 als het ware ineens, in zijne geheele lengte daar- 

 gesteld , dan zouden de sprieten ook in ons 

 voorwerp niet ineengekronkeld liggen , maar ook 

 hier , ofschoon in eenen meer gebogenen vorm , tot 

 aan den prothorax zich moeten uitstrekken; dit 

 is evenwel het geval niet ; bij hunne ontwikkeling 

 en verdere voorlgroeijing ontmoetten zij eenen 

 onoverwinnelijken tegenstand , waardoor zij hunne 

 natuurlijke ligging niet konden verkrijgen , en zij 

 moesten zich oprollen of ineenkronkelen. Zoo 

 leidt ons somtijds eene misvorming tot het doel 

 om verborgenheden der natuur , welke zij vaak 

 zoo zorgvuldig voor ons geheim houdt, te ont- 

 dokken. 



Wij hebben reeds boven gezegd , dat WESMAEt , 

 ■ na in eene dagkapel bijna gelijksoortige resul- 

 taten verkregen te hebben , als wij in onzen nacht- 

 vlinder mogten opmerken , eenige gevolgtrekkin- 

 gen heeft gemaakt , opzigtens de veranderingen 

 der insekten ; wij zullen deze hier woordelijk 

 overnemen , en vervolgens onze meening lüer- 

 over mededeelen. 



« Ce cas (/e difformiló , (zegt Wesmael) tel que 

 je viens de Ie décrire; me semhle prouver : 

 1°. Que , chez les Entomoioaires sujets a des 

 mues , l'exuviation peut avoir lieu paiticl- 



