321 



iielles rem pa;. 585, 586.] tot pen zóó weinig 

 physiologisch resultaat [de verdeeling in Ascidies 

 monophijlles ( sarraceni/ormes en cafyp/rimo?-- 

 p/ies ) en Ascidies pohjphijlles — voor welke 

 alleen die uit twee bladen, diphylhs , bekend 

 zijn] , dat ik , uit vrees voor eene te uitvoerige 

 wederlegging, zijne redeneringen liever geheel met 

 stilzwijgen voorbij ga. Ik zal mij dus in deze 

 bijdrage , bij hetgeen ik zelf zag en de gevolg- 

 trekkingen die ik uit het waargenomene maakte , 

 bepalen. 



Aan het afgebeelde blad [firj. I.) vallen de al- 

 ternerende stelling en de lange stelen der trech- 

 tervormige blaadjes in 't oog. Het eerste wordt 

 meestal waargenomen wanneer miswassen , van 

 welken aard zij ook zijn mogen, aan een ge- 

 vind blad voorkomen , en is volmaakt in over- 

 eenstemming met de doorgaande wet in hel plan- 

 tenrijk , dat op elkander volgende organen , zoo 

 wel in hunne deelen als in hun geheel, steeds al- 

 nwen. De betrekkelijke stand der tegenoverge- 

 stelde bladen, der insnijdingen van kelk en Lloem- 

 kroon , der meeldraden , hokken van de vrucht , 

 stempels, enz. is de algemeene uitdrukking dezer 

 wet ; van eene meer bepaalde zien wij voorbeel- 

 den in het kleine blad van een bladpaar bij Ani- 

 sophyllum , Cyrtandra , Tocor.a («), Maje- 

 ta ( 6 ) en in zoo vele andere onregelmatigheden. 

 Welligt ware zij Ie verklaren door het beter in 



» Mariius, Flora Bia,d. 111. tab. 270. 

 \b) Ibid. lab. 280. 



