323 



den kunnen g»gTond worden. Het blad , en dus ook 

 de plant, die uit eene vereeniging van bladen en der- 

 zelver wijzigingen bestaat , groeijen derhalve slechts 

 schijnbaar naar buiten of boven , in der daad doen 

 zij dit naar binnen of beneden. Heeft zich nu 

 bij de ontwikkeling de regier en linker zijde van 

 den bladrand tegen elkander gelegd , en heeft 

 er eene vergroeijing plaats , dan wordt de blad- 

 steel als vereeniging van alle nerven meer of min 

 centraal naar male de ontwikkeling van alle 

 zijden gelijk is, het bladvlak wordt hierdoor een 

 gesloten geheel , heeft minder gelegenheid zich uit 

 te breiden en wordt door den steel, waarin de 

 groeikracht zich concentreert , in den letterlijken 

 zin des woords naar beneden getrokken. Hier- 

 uit ontstaat nu de trechter-, papierhuis-, scho- 

 tel-, en eindelijk de schildvorm , welke wij nu 

 nader zullen beschouwen. Al aanstonds valt ons 

 ook bij dezen het lang gesleeld zijn in 't oog, 

 en wel zijn de stelen des te langer naar mate 

 zij meer in het middelpunt van het bladvlak 

 hun oorsprong nemen ; bij Tropaeolum majus , 

 Uydrocotyle vulgaris , Ricinus communis (om 

 slechts de meer algemeen voorkomende te noe- 

 men ) , is dit duidelijk , in tegenstelling van Uer- 

 nandia sonora en andere , doch vooral van 

 Eucalyplus pellata (n. ^■) , en eene Araliacea 

 { n. gen. ) , waar de aanhechting veel meer naar den 

 enderrand is gekeerd. De gemelde overeenkomst 

 in trechter-, papierhuis-, schotel- en schildvormige 

 bladen , wordt nog bewezen , door de verschillende 

 overgangsvormen , welke men tusschen geslach'- 



