327 



kamer , zoo als ik dit aan jonge kiemplanljes 

 waarnam , — zoo nemen de bladen alle den scho- 

 telvorm aan. l)it levert weder een bewijs voor 

 den groei naar beuedeu , — zamenlrekking in 

 den bladsteel , — daar toch , in het omgekeerde 

 gevjl , uit den horizontalen stand der bladviakte 

 een regenschermachtige zoude volgen. 



Tegen over de sd^ildvormige bladen staan de 

 kapvormige (f. cucul/ata ) in verhouding tot de 

 trechtervormig vergroeide; gelijk de eerste toch 

 overeenkomen in wezen , door hunne soortge- 

 lijke randvergroeijing , doch verschillen in vorTti 

 door horizontale uitbreiding , zoo verschillen de 

 tweede in wezen , door hunne Vrije randen , 

 doch komen overeen in vorm, , door de trech- 

 tervormige ombuiging van den rand. Wij her- 

 inneren hier aan Pelar^onium cuoullaium , 

 Plaiilago cucullata , Begonia r.ucullata , An- 

 iiaris macroplnjlla , de boven het water uitste- 

 kende bladen van Nijmphaea en Nuphar , en 

 de meer schuilvormige van Broussonelia papyri' 

 f era var. cucullata, Sida rhombifolia , enz. 



Ik heb nog te weinig planten met schildvor- 

 mige bladen zien kiemen om hieruit eenige ge- 

 volgtrekking te maken , en laat dit punt , hetwelk 

 waarschijnlijk belangrijke uitkomsten zal geven, 

 voor als nog onaangeroerd. 



2'. Eigendom meiijk vergroeid blaadje , _/f^. I. 



b,fig, 3, 4. 



Uit de verdeeling der bladncrven en de verhouding 



tusschen dezen en het blad weefsel, boven en beneden 



« in fig, 3 en 4 , moet men besluiten lot eene kleine 



