334 



zelfJe exemplaar allerhande overgangstrappen naaf 

 de meerdere of mindere ontwikkeling der dea- 

 len. In het algemeen is de lip te regtslandi- 

 ger naar mate hare lobben grooter zijn. Men 

 moet zich het blad voorstellen, als met vrijlating 

 van de punt — die lip wordt — langs de mid- 

 delnerf van den rand naar deze toegevouwen ; 

 de middelnerf, nog in de lip duidelijk ziglbaar, 

 wordt iu de kruik achterrand en staal tegen den 

 al of niet gevleugelden voorrand over ; de ver- ■ 

 groeijing neemt van boven naar beneden toe , 

 de gapiiig der holle in dezelfde rede af, beide , 

 gaping en vergroeijing , staan dus tot elkander 

 in omgekeerde verhouding. Ter plaatse waar de 

 gaping ophoudt , is het blad weder vlak , de mid- 

 delnerf is buitenrand geworden , en de beide ver- 

 groeide randen zijn ineengesmolten. Daar het 

 bladvlak hier ontstaan is uit dè zamensmelting van 

 twee onderzijden, moet het aan weerszijde met 

 deze overeenkomen. Dit leert dan ook het anato- 

 misch onderzoek; de opperhuid {epidermis) der 

 beide zijden van het onderste vlakke gedeelte en 

 van de randvleugels der kruik , is gelijk aan die 



dere soorlcn overeenkomende, nog eene tusschen 

 de randen der beide bladhelften , van de vrije 

 lip. Daar de midJelnerf tot op zekere hoog- 

 te kamvormij; uitsteekt, van daar veel smaller 

 wordt en de bladranden aan het einde voor een 

 gedeelte vrij zijn , ■ zoo geloof ik eene vergroei- 

 jing vau de uitgerandc en omgekrulde spits dri- 

 lip te mogen aannemen , in de rigting vaa de 

 middelnerl naar den rund. 



I 



