339 



Aan de volwassen planteu — ■waaraan men die 

 latere ontwikkeling wil ■waargenomen hebben — is 

 evenzeer het meestal behaarde puntje het oudste , 

 doch blijft dikwijls op een' zekeren ontwikkelings- 

 Irap staau terwijl het volgende voortgroeit en het 

 blad , of den gevleugelden bladsteel vormt. Het is 

 slechts een stilstand , die veelal van uitwendige 

 oorzaken (b. v. meer of min vochtige warmte) 

 afhangt ; het leven blijft daar sluimeren en wacht 

 slechts eene gunstige omstandigheid om opgewekt 

 te worden. Verdroogt het puntje zoo zal zich 

 nimmer eene kruik aan het blad untwikkelen. 

 Er bestaat hier dezelfde tegenstelhng van eind» 

 en zijdelingsche blaadjes , als bij alle zamen ge- 

 stelde bladen , en duidelijker nog bij de volgens 

 de lengte as van het blad (middelnerf) verdeelde 

 {Cilrus, Polhos scandens, Bignonia arliculala); 

 dezelfde tegenstelling als tusschen de zamengesteldc 

 bladen en phyllodiën (b. v. Acacia helerophijl- 

 la). Evenzoo als ■vele Acaciën zamengesteldc 

 kiembladen , later slechts phyllodiën hebben , bij 

 andere gedurende het geheele leven beide vormen 

 voorkomen en dan het phyllodium in omgekeerde 

 verhouding met de blaadjes staat , zoo ook heeft 

 Nepenlhes zamengesteldc kiembladen ( deksel en 

 kruik ) , en later enkelvoudige en zameugestolde , 

 evenzeer in omgekeerde verhouding. Dat alle drie 

 deelen (deksel , kruik , gevleugelde steel) dezelf- 

 de waarde hebben, bewijst de overeenkomst tus- 

 schen huime bladzijden; de onderzijde f/w/^. inf.) 

 van den gevleugelden steel , do buitenzijde der 

 kruik , de beide zijden der vleugels, en de bovenzijde 



