hét analomisch onderzoek onlmoeten wij eene 

 groote moeijelijkheid ; de bladen van Marcgra- 

 via en Norantea hebben stomata alleen op hunne 

 onderzijde ; in de ascidiën zouden wij ze dus of 

 in 't geheel niet of op de binnenzijde veronder- 

 stellen , en echter het tegendeel is waar ; even 

 ïoo talrijk als op de onderzijde der bladen ko- 

 men zij voor op de buitenzijde der ascidiën en 

 ontbreken ten eenenmale aan de binnenzijde. Om 

 deze anomalie te verklaren, moeten wij of eene 

 verdraaijing in het sleellje , waarvan ik niets heb 

 kunnen zien , aannemen , of wel het aan- of af- 

 ^vezen van spleetopeningen en huidklieren als geen 

 standvastig kenmerk voor boven- en onderhlad- 

 zijde beschouwen. Het boven aangehaalde voor- 

 beeld van Cephalotus — waar wij de op de bo- 

 venzijde van het gewone b'ad aanwezige stomata, 

 op de binnenzijde van den kruik zagen verdwij- 

 nen — bevestigt al weder het ook uit andere 

 ■waarnemingen afgeleide besluit — bijv. de verge- 

 lijking van het boven water drijvende met het in 

 't water hangende gedeelte van de bloeijende 

 blaadjes van Lemma trisulca — dat de ontwik- 

 keling der huidklieren geheel afftangt van uit- 

 wendige omstandigheden en eene hierop gegronde 

 onderscheiding van boven- en onderbladzijde on- 

 juist is. Büjven wij dan ook de ascidiën van 

 Marcgravia en Norantea , even als die van Di- 

 sckidia , door ombuiging naar buiten met den 

 rand vergroeid beschouwen , en vinden daarin 

 het derde, welligt wezenlijkste onderscheid tiis- 

 scheu deze en de vorige groep (Sarraeenia , Ce- 



