345 



phalotus , Ncpenthes) , waar de vergroeijing de 

 ombuiging naar binnen volgt, 



In de opgenoemde geslachten [Marcgraviaf 

 Norantea {Ascium) , Ruyschia] komen de asci- 

 diën zóó voor, dat zij een' geregelden overgang 

 vormen. Bij Marcgravia umhellata dragen de 

 binnenste, onvruchtbare bloemsteelen eene leder- 

 achtige stompe kap of helm , de vruchtbare , bloem» 

 dragende zijn zonder schulblaadje. Bij andere, 

 b. V. sjncijlora hebbeu deze een kapvormig schul- 

 blaadje , boven de basis van den bloemsteel aan- 

 gehecht; onvruchtbare schijnen niet voor te ko- 

 men; daar nu deze schutblaadjes analoog zijn aau 

 de gekapte onvruchtbare bloemsteelen , zoo moe- 

 ten wij deze laatste beschouwen als schutblaadjes 

 der vruchtbare , waartoe het voorkomen in het 

 midden van het scherm ons te meer regt geeft. 

 Bij Norantea worden de in ascidiën vergroeide 

 schutblaadjes al grooter met betrekking tot den 

 bloem (bijv. inpedunculata Pöppig , 2 — 2^ N. D.) 

 en oynUtSeniajapurensis (Martiüs, Flora Bras. 

 III. 293) en N. paraensis (ibid. 296) de bloesem 

 verre. Bij Marcgravia umbellala kan men ze dus 

 beschouwen als aan de basis van den bloemsteel 

 aangehecht , bij M. spicijlora enz. , en de No- 

 rantea! s klimmen zij als 't ware langs i^)a. bloem- 

 steel op, tot dat zij bij Ruijsckia (Martiüs III. 

 292—294) vlak onder den eigenlijken kelk zitten, 

 dus als 't ware een' tweeden gespoorden vormen, 

 ja bij exemplaren van het Weener herbarium door 

 neerbuiging van den kroon , boven dezelve ge- 

 plaatst schenen. Wanneer wij dus alle deze vor- 



