347 



rand (a) , de kruik- dus waarlijk als uit den schild- 

 vorm uileen gelrokken zij. In andere gevallen echter 

 is die van den buitenrand naar de basis duidelijk 

 na te wjzen. Ook doet het weinig ter zake af; 

 in de natuur zijn nimmer zulke scherpe grenzen 

 als de onderzoeker , om niet geheel hel spoor bijs- 

 ter te worden, zich stellen moet; de ontwikkeling, 

 hoe ook gewijzigd , heeft steeds op alle punten te 

 gelijk plaats, de rigling is meer eene wijsgeerige. 

 Dit geldt evenzeer van de vergroeijing welke wij 

 bij de tweede groep {Marcgravia enz.) opmerk- 

 ten , de rigting is hier van de spits naar de basis , 

 doch kan soms ook omgekeerd voorkomen of 

 voortgezet worden , ook hier ontbreken geene 

 overgangen. De laatste uitkomst — gapinff naar 

 boven en gaping naar onder blijft niet te min 

 waar. De eerste vinden wij in de ; 



1°. Kelkjes en het vergroeide blaadje (Cg. 6) 



bij Ceralonia. 

 2'. Bij Sarracenia , Cephalolus en Nepen/hes. 

 3^. Gewone eenbladige kelken en bloemkroon, 

 4°. Mecldraden die aau den top openspringen- 

 5'. Stempel (stigma) en pisUlluni in 'l alge- 

 meen. 

 6'. Ochrea bij Polygonum , vergroeide slipu- 

 iae , dergelijke bracleae (bijv. Begonia 

 cyalhopliora (PorriG et Endmcher , Nova 

 genera el species etc. I, tab. II). 



(a) Waarvoor ook het aanwezen der vleugels zoude 

 jiieitcu. 



