350 



Na dit pen en amlei' behoef ik naauwelijks aan te 

 stippen, hoezeer het reeds voor lang geuitte gevoelen 

 van den Heer Likk , dat de kruikvorm een over- 

 gang tot de bloem is , in allen deele bevestigd 

 wordt. Even herinneren wij aan de meer of min 

 gekleurde kruiken van Nepenthes , Sarracenia 

 en Cephalotus , de vruchtdoozen van loofmossen, 

 .de meeldraden enz. Het blad van Nepenthes is 

 dan de voorstelling van eenen reusachtigen meel- 

 draad of zaaddoos van een loofmos. 



Trekken wij ten slotte het verhandelde kortelijk 

 te zamen , zoo hebben wij de volgende uitkomsten : 



1'. De tegenstelling van bladvlak en bladsteel 

 is willekeurig , die van parenc.hym en bladnef 

 ven daarentegen berust op physiologische gronden. 



2°. De verdeeling in enkelvoudige en zamenge- 

 Etelde bladen , ja de geheele vormleer dezer or - 

 ganen, is even willekeurig, daar zij op eerslge- 

 melde ongerijmde tegenstelling is gegrond. 



3°. De spits is het oudste gedeelte van het 

 blad ; de nerven en randen worden in den steel 

 samengetrokken , deze slaat dus met de nerven 

 tegen over het parenchym. 



4"'. Het blad groeit eigenlijk naar beneden , 

 zoo ook de steng , welke uit eene vereeniging van 

 bladen en derzclver wijzigingen bestaat. Deze is 

 als 't ware hel overblijvend product van al de 

 bladen. 



5°. De volmaakste bladvorm is die van het 

 schild , daar hij hel middelpunt is , waarin zich 



