16 



ren. Inzonderheid ontwikkelt de schrijver de aflfï- 

 niteit tusschen Cailio en Podiceps , gelijk ook 

 tusschen Slerna en Phaëlkon. Bijzonder belan:;- 

 rijk is hetgeen de schrijver uitvoeriger over de 

 kenmerken der verschillende geslachten van Sle- 

 ganopoden zegt , waarop hij ook zijne verdee- 

 ling dezer familie in drie groepen : Carbonidae 

 {Carbo , P lotus , Suta , Peleranus) , Tacliy- 

 jietidae (Tachypele's) en Phaëlhon/idae (P/iaë- 

 tho7i) grondvest. 



Eene derde verhandeling bevat eenige opmer- 

 kingen over Podoa en de betrekking van dit ge- 

 slacht tot Fulica , Podiceps en de Sleganopoden. 

 De uitmuntende NiTzscn had Podoa reeds als 

 een aanhangsel onder deze laatstgemelde vogels 

 opgenomen. Cdvier bragt dit geslacht bij Podi- 

 ceps. De meeste analogie heeft echter dit ge- 

 slacht , ook volgens onzen schrijver , met Fulica , 

 waarom wij ook gelooven , dat liet veélligt in 

 (leszelfs nabijheid de meest natuurlijke plaats vin- 

 den zal (zie ons Handboek der Dierkunde , If. 

 bl. 415). 



De vierde verhandeling heeft de geslachten Po- 

 diceps en Eu^lijles , als twee bijzondere typen in 

 de orde der zwemvogels ten onderwerp. De 

 schedel van Eudijtes is breeder dan bij Podiceps 

 en bezit eene de ooghollen bedekkende en ge- 

 welfde beenplaat , op welke zeer diepe groeven 

 liggen. /'of/<ce;w heeft achttien, E ud ijtes s\ec\iU 

 dertien halswervels. Het borstbeen is kort bij het 

 eerste, lang bij het laatste geslacht. Cc ribben 

 zijn zeer Xtin^hïy E^udijtes ; de voorste borslwci: 



