39 



van gelijke dikte; Tan denzeifden boom te steken. 

 Het spreekt vanj zelve , dat beide takken , uit 

 hoofde vaa hunne gelijkheid, gelijkelijk de ver- 

 anderingen van den dampkring moesten aanne- 

 men , zoodanig , dat , indien de levende tak eene 

 eigene warmte had , die moest in rekening komen 

 en gevoegd worden bij de warmte , welke van 

 buiten kwam , en alsdan zijne overmaat boven 

 de warmte van den dooden tak moest aanwij- 

 zen door eenc afwijking der magncetnaald van 

 den multipiicalor. DuTaocnET heeft zich gehaast, 

 om deze wijze van experimenteren Ie volgen. De 

 eerste proef werd genomen op een' jongen afge- 

 sneden stengel van Campanula Medium , die in 

 een glas water geplaatst was. Eene der soudures 

 werd in zijn binnenste gebragt ; de andere werd 

 gestoken in een't sedert eenjaar, dooden stengel van 

 dezelfde dikte. De levende gaf steeds eene geringe 

 warmte aan. Den volgenden dag werd de gedroog- 

 de steng vervangen door eene groene , vooraf vijf 

 minuten lang in heet water (tot 50°) ingedompel- 

 de en daarna bekoelde steng van dezelfde soort. 

 Hierbij was de uitkomst omgekeerd. De levende 

 8teng duidde voortdurend , met eenige wijzigin- 

 gen, eene meerdere warmte aan. De tegenstrij- 

 dige uitkomsten dezer twee proeven gaven aan- 

 leiding 'om te veronderstellen , dat de bekoeling , 

 voortgebragt door de verdamping der vloeistoffen 

 in die stengels bevat , de oorzaak was van de 

 vreemde verschillen hunner onderlinge tempera- 

 tuur. De vergelijking toch van de levende steng 

 Qiet de doode ea gedroogde toont , dat de eerste 



