41 



9it doel nu konde men bereiken , door de twee 

 stengen , de eene dood , de andere levend te 

 plaatsen in een groot glas mei eene kurk gesloten 

 en op den bodem bedekt met eenig water , die- 

 nende om de lucht en bet glas met water te ver- 

 zadigen , en het leven van de plant , die met 

 haar ondereinde daarin geplaatst was , te onder- 

 houden. 



Uit een en ander moet volgen , dat Becqde- 

 REL in zijne wijze van proefnemen gedwaald 

 had; eene dwaling, welke door Ddteochet bij 

 zijne proeven was voorgekomen. Hij houdt het 

 er voor, dat het aan die dwaling is toe te 

 schrijven , dat door hem in den levenden tak van 

 een' boom eene hoogere warmte was waarge- 

 nomen, dan in denzelfden oogenblik in een' doo- 

 den tak. De warmte der stengels bereikt nim- 

 mer meer dan j ° maximum , volgens de waarne- 

 mingen van DoTROCHET. Overigens hebben hem 

 zijne waarnemingen geleerd , dat stengen , alleen 

 in den weeken of kruidachtigen toestand , eenige 

 warmte ontwikkelen. In houlweefsel heeft hij 

 nimmer het geringste spoor van eigene warmte 

 ontdekt, terwijl uogtans zijn thermo-eleclrische 

 toestel hem , zonder eenige moeite , 5'^ C. , overeen- 

 ' komende met J afwijking van de magneetnaald , 

 aanwijst. De waarneming van de uitloopers van 

 jonge stengen, als yan Ailantlius glandulosa , 

 Dbsf. en Sambucus nigra , die in haar bovenste 

 gedeelte eene genoegzame warmte ontwikkelen 

 i)m. voor dergelijke proeven te dienen , deed eeni- 

 ge warmte kemicu; lagere inlernodicn duidden 



