ti 



Öftbeslendig en voor de natuurlijke vbrdeeliu^ van 

 geringe waarde. De meeste slangen en eenige 

 Saurii bezitten eeae epiglottis. 



Wanneer er zich nu uit het schild-ringvormige 

 kraakbeen van achteren een zelfstandig afgeschei- 

 den kraakbeen ontwikkelt , zoo als bij de schild- 

 padden en vogels , kan men dit deel als ringvor- 

 mig kraakbeen beschouwen. Dit deel draagt als- 

 dan cartilagines arytaenoideae^ Bij vele vo- 

 gels scheiden zich van het overgeblevene schitd- 

 vormige kraakbeen twee zijdelingsche stukken aan 

 den grond af, die in hun midden van achteren 

 het ringvormige kraakbeen opnemen. Bij de 

 zoogdieren vereenigen zij zich met dit laatste , en 

 het ringvormige kraakbeen bestaat in deze klas- 

 se uit hel middelstuk, als ligchaam , en uil de 

 twee daarmede vergroeide bogen , die bij de vogels 

 als vierkmle, zijdehngsche stukken gewoonlijk 

 meer met het voorsluk (het schildvornii»e,.kraa|£- 

 been) vereenigd zijn. ï bifa , ?.l?>3 



^Yij hebben getracht , een beknopt overzigt te 

 geven van een groot gedeelte van den rijken in- 

 houd dezer ontleedkuridige Monographie. Eéne 

 bedenking willen wij echter ten besluite niet ver- 

 zwijgen. De talrijke, grootendeels uit denaard 

 der zaak zeer kleine figuren , die met zorg zijn 

 uitgevoerd , vinden wij op vijf groote pluten op 

 één gehoopt. Waarom niet liever een ander for- 

 maat gekozen , waardoor het vinden der figuren 

 gemakkelijker zou zijn? Wilde men echter het 

 4to formaat hier bezigen , dan zouden wij steeds 

 wcasclien , de aanwijzing der zaken op de plaat 



