61 



grn , mnar eeiie slingerende rigling hebbon , 

 mondcu onophoudelijk met buisjes van doxclfde 

 soort in , en nemen bij die vereenigingen allengs- 

 kens in omvang toe, om eindelijk de grootere 

 stammen der -walervaten te vormen ; de regllijui- 

 ge , niet inmondende buisjes zijn de primitieve ze- 

 nuwdraden. Üit dezen oorsprong der walerva- 

 ten verklaart men gemakkelijk, hoe het mogelijk 

 is, dat men dezelve met kwikzilver kan vullen, 

 door eenvoudiglijk het uileinde derinspuitingsbuis 

 in het parenchyma des deels te plaatsen , door- 

 dien men liglelijk de opene mondjes van de water- 

 vaten aantreft, die aan het kwikzilver de gelegen- 

 heid geven, om in de grootere takken te geraken; 

 maar ook daardoor is de wederkeerige werking 

 van bloed en vaste stof te verklaren , want , ter- 

 wijl het bloedvocht , door de pori van de wan- 

 den der kleinste bloedvaten doorzweetende , aan 

 den invloed der zenuwen wordt blootgesteld en 

 de stoffen levert voor de voeding des orgaans , 

 d. i. voor de vorming der moleculenstof , worden 

 de overvloedige deelen door de inzuigende mond- 

 jes der lymphatische vaten opgenomen en langs 

 den bekenden weg weder in den bloedstroom ge- 

 voerd. Evenwel is het niet alleen uit de inwen- 

 dige deelen, dat er voedingsstoffen door de wa- 

 lervaten in het bloed worden gebr.igt , maar het 

 lijn vooral de oppervlakten des ligchaauis, welke 

 met de buitenwereld in aanraking zijn , die door 

 de natuur tot hoofdwcrkplaatscn der opslorpnig 

 bestemd werden, en wel hoofdzakelijk dat ge- 

 deelt» van het darmkanaal , helvrelk wij onder 



