65 



men ook hier de moleculenslof , uit welke «oo- 

 veel zenuwen als watervalen hunnen oorsprong 

 nemen ; deze laatslen vormen w^eldra eenen vrij 

 aanzienlijken tak , die naast de ader door het 

 midden van het vlokje hjenloopt , en , zich met 

 anderen van zijne soort verbindende , de grootere 

 watervaatlakken der ingewanden helpt vormen (a). 

 De vlokjes zijn met een zeer dun epilhelium be- 

 dekt en hunne groiidvlakte is omringd door eenen 

 kring van slijmfollikcls , welker mondjes zich als 

 kleine openingen in het slijmvlies, dat de vlokjes 

 aan hunne grondvlakle verbindt, vertoonen. (Zie 

 hierover hetgeen Muller zegt in zijne Physiol. I, 

 S. 254). De vlokjes zijn dus niet de eenige orga- 

 nen der opslorping , zoo als ook Muller in de bo- 

 ven aangehaalde plaats aanmerkt, op grond van 

 derzelver afwezigheid in verscheidene dierklassen; 

 maar zij zijn te houden voor middelen ter vergroo- 



(ö) Wij licriiineicu liier aan de waarneming van Crit- 

 VEiLiiCEa, welke, wel is waar, door velen (Cf, 

 Sebastian, Physiol. special. § 153.) betwijfeld 

 wordt, maar als eene schoonc bijdrage kan be- 

 schouw*! worden tot bevestiging van de leer van 

 den Wcener lioogleeraar j zie bier wat Cruveii,- 

 II IER in zijne ^inatomie pathologique du co'pi 

 humam, 2iiic livraison, mededeelt omtrent eene 

 tuberkelvorming in de lympbalische vaten van 

 Iict darmkanaal, welke bij daardoor tot in de 

 vlokjes vervolgen kon: »/,e mêine vaisseau lacté 

 niectvuit successivement les vaisseaux de trois vat- 

 y> vules connivcntcs. jirriWs prés du hord lihre de 

 nces volvutcs, les vaisscaux laciés se tcrminaient 



BAT. TijDscna. U. vin. Si. 1. 5 



