7ff 



Lepeu.etibr BE St. FARGEAri is de eenige, die 

 deze omstandigheid vermeld heeft (a) en daarbij 

 te regt opmerkt, dat het verborgen zijn van de 

 bovenlip bovendien wordt veroorzaakt door de 

 grootte en door den vorm der bovenkaken , wel- 

 ke, als zij gesloten zijn, de vooruitstekende spits 

 der bovenlip omvatten ; zoodat aan eenen wes- 

 penschedel , als de kaken gesloten zijn , volstrekt 

 niets van de bovenlip is te bespeuren. Het kop- 

 schild toch steekt over de bovenkaken heen en is 

 vooraan naar binnen omgeslagen, fig. IV en fig. 

 II. c. ; eerst achler aan dit omgeslagen gedeelte en 

 niet aan den voorrand , hecht zich de bovenlip : 

 deze is dus gedeeltelijk onder het kopschild gele- 

 gen , gedeeltelijk in de ruimte bevat , die tusschen 

 de lepelvormige bovenkaken bestaat ; terwijl bij 

 de Bijen de bovenlip aan den voorrand zelven van 

 het kopschild gehecht is en als gewoonlijk de ka^ 

 ken bedekt. 



In het verwaarloozen dezer schijnbaar geringe 

 afwijking , heeft eene eerste verwarring haren oor- 

 sprong. Meckel (6) toch , schijnt wegens deze 

 aanhechting der bovenlip onder het kopschild , 

 een gedeelte van het laatstgenoemde voor de 

 bovenlip zelve gehouden te hebben , en heeft de- 

 ze uit dien hoofde voor een gedeelte van den 

 Epipharijnx genomen. Hij noemt Epipharynx , 

 hetgeen door Tbevirasos, onder den naam van 



(o) Hist. nat, cks Hymenoplères , I. p. 478. 

 {b) Syst. der verg/. Jnat., IV. p- 106. 



