genaamde antagoiiislen ; waarschijnlijk verrigt 

 de veerkracht der huid , die de monddeelen onder- 

 ling verbindt en die van het harde gedeelte van 

 den pJiarijnx zelven , het werk van dezulke , zoo- 

 dat de mondholte alsdan zoodanig is ingerigt , dat 

 de spijzen door de bewegingen alleen, waartoe 

 derzelver wanden in staal zijn, in den slokdarm 

 ingebragt kunnen worden , zonder dat eene tong 

 of het labrum daarbij werkzaam is ; beschouvf t 

 men deze omstandiglieid in den vorm en plaats 

 van het lahruni zelf, in verband met de boven 

 aangeduide eigenaardige structuur van den epi- 

 pharijnx, dan is het gevoelen dergenen welligt 

 zeer aannemelijk , die in het lahrum en gevolge- 

 Hjk in het epipharynx , als zijnde dit eigenlijk 

 een deel van hetzelve , eerder de zitplaats van 

 eenig zintuig zien, dan wel deze deelen als dade- 

 lijk ter opneming der spijzen werkende , beschou- 

 wen. 



De oesopfiaffus , fig. II , 3 , loopt tusschen de 

 hersenen en het eerste paar zenuwknoopen , dat 

 met denzelven zamenhangl , als door eenen ring , 

 en gaat , achter het cephalophra^ma om , door het 

 foramen occipilale in den hals. Waar dezelve aan 

 de achterzijde der hersenen weder te voorschijn 

 komt, vindt men een drietal spieren gehecht, 

 fig. II. m. m. m. , welke zoodanig te zamen han- 

 gen , dat de vereeniging harer aanhechtingspunten 

 als het ware eene sluitspier om den slokdarm 

 vormt. Twee derzelve zijn aan de bovenzijde ge- 

 plaatst, en hechten zich aan de binnenzijde van 

 den schedel , vlak achter de eenvoudige oogen j 



