fig. II. h' , terwijl de Hnguatis , fig. II. t, doo» 

 den hypopliarynx op te ligten , de lijmholte 

 opent : want deze is zoodanig tusschen eerstge- 

 noemde spieren geplaatst , dat zij , als zij zich 

 sterk te zamentrekken , op dezelve eene niet on- 

 belangrijke drukking moeten uitoefenen. Althans 

 spieren, uitsluitend voor de lijmholte bestemd , 

 heb ik niet gevonden ; wel zag ik , dat dezelve 

 geheel omgeven wordt door een stevig wit ge- 

 kleurd vlies , zie fig. V , dat , hoewel het geen 

 dwars gestreepte , in bundels vereenigde spiervezels 

 vertoont , echter een eigenaardig , vermoedelijk 

 spierachtig maaksel bezit , hetwelk vele der vlie- 

 zen , welke de tusschenruimlen des ligchaams be- 

 kleeden , als ook het inwendige vlies van den 

 epipharynx eigen is , doch hier is dit zeer sterk 

 ontwikkeld ; doorgaans vond ik ook de ovale 

 ligchaampjes , die ik als bloedschijfjes heb ver- 

 meld , aan hetzelve. Hoewel ik niet naar genoegen 

 heb kunnen ontdekken of dit vlies eene bijzonde- 

 re spierachlige huid is, die op de lijmholte eenen 

 mcchanischen invloed uitoefent , dan wel een deel 

 der omhullende vliezen , geloof ik echter het laatste 

 te kunnen vooronderstellen; allhans genoemd vlies 

 bekleedt ook de onderzijde van den pharynx , 

 en hangt duidelijk te zamen met dat , hetwelk 

 den snuit inwendig bekleedt. 



Deze lijmholte is, zoo als wij reeds gezegd 

 hebben , door den hypopharynx gesloten , een 

 klepje , dat aan de onderzijde van de mondholte 

 gehecht is. Trevirahus heeft dit klepje reeds 



