165 



zamengeslelJ te zijii uit dezelfde element.aire or- 

 ganen , als welke doorgaans worden gezien in de 

 overige steelachtige organen dezer monocolyledo- 

 nische familie. Aan de lucht of aan uildrooging 

 blootgesteld zijnde, worden deze stelen zeer ligt 

 ingekrompen tot een dunnen fijnen draad. Aan 

 hunne uiteinden dragen zij witte, slechts enkele 

 malen (wanneer zij zich boven den grond vertoo» 

 nen) min of meer paars gekleurde bolletjes , wel- 

 ker ontwikkeling, zoo als ik uit mijn onderzoek 

 meen te kunnen opiraken, met die van den steel 

 zelven in eene gelijke verhouding voortgaat. Inden 

 aanvang , dat is , als de steel reeds eenige duimen 

 lang is, vertoont zich de bol het eerst als een klein, 

 ondoorschijnend puntje. Vervolgens bespeurt men 

 daarin een' eigen vorm , terwijl de spits van het 

 bolletje fijn uitloopt. Er is eindelijk een duide- 

 lijke rand , eene grens tusschen den bol en deu 

 steel zigtbaar. De genoemde rand wordt vervol- 

 gens ter plaatse van de aanhechting zamengetrok- 

 ken , ea is nog slechis door de in het midden ge- 

 legene vaten , die uit den steel in den bol door- 

 dringen, vereenigd. Doch, ook deze schijnen wel- 

 dra af te sterven , de bol valt af, of laat zich al- 

 thans los, om, op zekeren afstand van demoeder, 

 als 't ware een zelfstandig beslaan te gaan leiden. 

 En hieruit is mede te verklaren hoe het geschiedt, 

 dat , door zijdeling3ch9 ontwikkeling in deze etf 

 ook in andere planten ■, csne soort vr^n verhuizing 

 plaats heeft , en eene uitbreiding naar verschillen- 

 de punten van den omtrek kan ontst.-an, waar- 

 van de planfae »lohnifcrae , onder do Dinohjle- 



