180 



ger.s meer opzetielijk siil Ie «faan bij datgene, 

 wat eenige toepassing op de physiologie belooft. 



De vorm der door den tnikroskoop onderzoch- 

 te praecipitaten is zeer verschillend ; echter kan 

 men dezen tot eenige hoofdvormen terugbrengen , 

 waarvan sommigen oorspronkelijk \primitif) , an- 

 deren opvolgend (consecuiif) zijn. Tot de eersten 

 behooren: ten 1*"= het kristalvormige , 'iA^ het 

 ^eletachtige , 3''e het moleculaire en 4^^ het 

 doorschijnend vliezige praecipitaat. De beide 

 eersten ondergaan , eenmaal ontstaan zijnde , gee- 

 ne verdere gedaanteverwisselingen , zoo als wel 

 het geval is met de beide laatsten , waaruit het 

 %amenkattge7id moleculaire — het moleculair' 

 vlokkige — , het moleculair-vliezige — (waar- 

 van het m.oleculair-plaalvormige slechts eene wij- 

 ziging is) I en eindelijk het korrelige praecipitaat 

 ontstaan. Dit la.Ttste, hetwelk het eind-resultaat 

 is van de elkander opvolgende gedaanteverwisselin- 

 gen , die sommige praecipitaten ondergaan , heb ik 

 onder den naam van tertiaire mikroskopische for- 

 matie aangeduid , terwijl de overigen tot de secun- 

 daire vormen behooren. Omtrent al deze klassen 

 van praecipitaten kan men hel nadere in het Bullen 

 tin vinden , waar tevens datgene , wat de waarne- 

 mingen nopens het ontstaan van kristallen , als 

 mede den invloed , dien de warmte en eene langza- 

 me praecipitatie op dezelven uitoefenen , verders 

 betreffende de gedaante, grootte en beweging der 

 moleculen , enz. geleerd hebben , uiteengezet is. 



Het zijn , in de eerste plaats , de vhezige praecipi- 

 taten , wefke mij t^veschijiien uit een physiologisch 



