1^ 



dat men dezelve bij een oppervlakkig onderzoek 

 voor hol zoude houden , terwijl zij alleenlijk p'al» 

 ter , dan de overigen zijnde , het licht mindet 

 breken. 



Eene andere vraag is het , of de moleculen vafl 

 het cyloblasteme uit organische of anorganische 

 slof bestaan. Hier sluit zich eene waarneming 

 aan , welke ik reeds vroeger in dit tijdschrift 

 (Dl. VII. bl. 21S) heb medegedeeld, namelijk dat 

 de kernen der bloedschijfjes na de verbranding 

 zoo veel onverbrandbare deelen achterlaten, dat 

 dezelven nog duidelijk te onderkennen zijn (zie 

 Fig. 10. e. Fig. II). Schwamn nu, beschouwt de- 

 xe kernen , en mijns inziens met regt , als r.yto' 

 hlaaten. Ik heb , ten einde te beproeven in hoe 

 TPrre dit eene algemeene eigenschap der cytohlas- 

 'ten mogi zijn , een dun schijfje van eene jonge 

 uijen, in welks cellen dezelve in groot aantal 

 aanwezig waren , op dezelfde wijze verbrand , 

 doch , alhoewel de omtrekken der cellen zelven 

 na de verbranding nog zeer duidelijk waren, zoo 

 kon ik echter van de kernen geen spoor meer 

 ontdekken. Dit ontkennende resultaat bewijst ech- 

 ter nog geenszins, dat deze laalstcn geen onver- 

 brandbare bases of zouten bevatten , want de ascH 

 kan zich verstrooid hebben , of zoo doorschijnend 

 zijn geworden , dat dezelve onmogelijk onder- 

 scheiden worden kan , zoo als zulks noodzakelijk 

 plaals moet hebben , indien de overblijvende deelt- 

 jes uit eene zelfstandigheid bestaan, die door de 

 warmte smelt en glasachtig wordt, b. v. phos- 

 pliorzure kalk. 



