197 



te beide gevallen de volkomene gedaanleverwis- 

 seliog ondergaan. 



Wanneer wij nu uit alle de medegedeelde daad- 

 zaken een besluit zullen opmaken , dan geloof ik , 

 dat wij ons niet te ver van de onmiddelijke uit- 

 komsten der waarneming verwijderen , door ona 

 het ontslaan der cellen en derzelver kernen op de 

 volgende vsijze voor te stellen. Eerst ontstaat er 

 te midden van het cytoblastème een moleculair of 

 vlokkig praecipitaat ; waarschijnlijk bestaan des- 

 zelfs moleculen uit eene anorganische stof. Na 

 eenigen tijd ondergaat dit praecipitaat de gedaan- 

 teverwisseling , die ik boven onder den naam van 

 tertiaire mikroskopische formatie beschreven heb , 

 d. i. de moleculen beginnen elkander aan te trek" 

 , ken , en uit derzelver vereeniging ontstaan een of 

 meer ligchaampjes, rondom welke zich de deel- 

 tjes meer en meer opeenhoopen , tot dat er einde- 

 lijk een bolvormig of ellipsoïdisch ligchaampje is 

 gevormd , hetwelk de cytoblast of toekomstige 

 kern der cel is. Men behoeft hierbij geenszins 

 aan te nemen , dat de cyloblasten alleen uit zoo- 

 genaamde anorganische stoffen zouden bestaan , 

 want er kunnen in dezelve ook organische zelf- 

 standighcden worden opgenomen , die in het cy- 

 toblastème opgelost zijn. Deze aldus gevormde 

 kern wordt vervolgens het steunpunt voor eene 

 tweede , doch nu vliezige praecipitatie ; dit vlies , 

 hetwelk aanvankelijk bijna in onmiddelijke aan- 

 raking niet de oppervlakte der kern was , ver- 

 wijdert zich hiervan allcngskens , en zet zich, 

 niet de randen aan of om de kern gehecht blij- 



