dflof dé werking der zwaarte hel bloèd uit d^ 

 •vingers vloeit , en deze bleek en eindelijk eenigzin» 

 ongevoelig worden ; de zwaarte werkt dan op de 

 geheele bloedkolom , die in de arleriae en ve~ 

 nae bevat is ; deze uitwerking schijnt mij echte^ 

 Terhinderd te worden door de verdeeling van den 

 stam in een groot getal fijne takken , door wier 

 Vereenigde en dus zoo veel versterkte zamentrek- 

 king en drukking op de fijnere bloedkolommen , 

 de zwaartekracht geheel vernietigd wordt , zoo- 

 dat hierdoor verhinderd wordt , dat gedurende 

 het hangen , het bloed uit de extremiteiten lè 

 Teel terug gehouden en minder wordt toege» 

 voerd , waardoor doofheid en kracliteloosheid 

 zoude ontslaan , en dus het dier gevaar loopeh 

 van de takken te vallen. Dit schijnt ook bij de 

 Myrmecopha^a het geval te zijn , wier klaauwen 

 meer geschikt tot hangen zijn, dan tot loopenj 

 terwijl bij den Stenops de nagel aan de achterste 

 extremiteiten misschien hetzelfde doel heeft ; zoo 

 als ook VosMAER bevestigt , dat zijn Luijaard 

 {Stenops tardigradus) nederhangende at en ook 

 slapende hing , zoodat zijn geliefste stand was 

 zich ergens aan vast te houden of te hangen («). 

 Immers blijkt uit den hoogen oorsprong der vlechl 

 bij den Stenops gracilis , die in den buik reeds 

 onder de nieren ontspringt (6) , dat de zoo hooge 

 oorsprong derzelve wel niet dienen kan om de 



(a) VosjiAER , over den vijfving. Luijaard , paj; 



17 sq. 



(b) Vholik. 1. c. Tab. II. 



