326 



longitudinale groef bevat en tusschen de lobi in- 

 gesloten , zoo echter , dat de bodem der galblaas 

 de lever zelve doorboort , en zijn ujïerst einde 

 weder op de bovenste voorste oppervlakte zigt- 

 baar wordt. Het eene gedeelte der galblaas is dus 

 geheel door leverzelfstandigheid omgeven, waar- 

 aan dezelve door celweefsel verbonden was , ove- 

 rigens was dezelve vrij groot. Deze doorboring 

 der lever door de galblaas komt meer voor, zoo 

 ook bij den Stenops gracilis (o) , waar echter de 

 lever in meer kwabben verdeeld is. Het schijnt 

 eenigzins moeijelijk te verklaren , hoe de galblaas 

 aan haren bodem geheel in de leversubslantie in- 

 gesloten , en hieraan vastgehecht , zich genoeg- 

 zaam kan te zamentrckken tot uitstorting der 

 gal. Terwijl dit de te groote uitzetting der gal- 

 blaas verhindert , moet het tevens waarschijnlijk 

 eene langzamere uitstorting vim gal ten gevolge 

 hebben , welke zich slechts bij kleine gedeelten 

 en niet in eene groote hoeveelheid schijnt te kun- 

 nen ontlasten ; daarenboven kan in dit geval de 

 galblaas , welke gedurende het vasten gevuld 

 wordt , zich minder sterk uitzetten , daar dit eene 

 drukking op de omringende lever moet veroorza- 

 ken , en eene langzame ontlasting der gal ook in 

 den nuchteren staat moet ten gevolge hebben, 

 waardoor dan de ingewanden geprikkeld en mis- 

 schien honger moet worden opgewekt , hetwelk 

 door de levenswijze van het dier, hetgeen zoo 



(a) CüviER , 2 ëd. 1. c. pag. 441. Kdhi., Btytra- 

 g€,ï AblL. S. 38. 



