844 



het dijebeen, even als in het menschelijk skelet 

 het grootste der lange beenderen is. 



Dat bij Stenops gracilis de ledematen betrek- 

 kelijk langer zijn dan bij deze groep, blijkt reeds 

 bij de eerste beschouwing van opgezette diereu 

 of van skeletten. Ik vond de achterste ledematea 

 bij Stenops gracilis omtrent zoo lang als den 

 romp. In een geraamte van dit dier , waarvan de 

 geheele wervelkolom slechts 15 centimeters lang waf, 

 was het dijebeen 7 centimeters lang ; even lang 

 was het dijebeen in een skelet van den Kukang 

 waarvan de wervelkolom 27 centimeters lang was. 

 Ook is bij de laatste groep de ruggeslreek iets 

 korter dan de lendenstreek , terwijl bij de eerste, 

 waar ook een paar ribben minder aanwezig is , 

 de lendenstreek langer dan de borstslreek is. 



Tot de tweede groep behooren twee soorten, 

 Stenops tardigradus en Stenops Kukang. Bei- 

 den zijn zeer aan elkander gelijk en moeijelijk te 

 onderscheiden. Onze reiziger S. Muller schijnt 

 ook slechts ééne soort aan te nemen, daar hij zegt 

 dat Stenops /ardig7-adus, benevens Bengalen , 

 Siam en andere oorden van Ijet vaste land , de 

 eilanden Java , Sumatra en Borneo bewoont (a). 

 Hoe men ook over de grenzen van soort eu locale 

 verscheidenheid denke , zeker is het dat er eenig 

 verschil lusschen de Javaausche voorweipen eu 



(a) f^eihandeUngen over de natuurt. Geschiedenis rfer 

 JVedefL overzeesche JSezitthigen ^ folio. Zoolog, 

 2e afler. p. 18. (Leidea 1840). 



