350 



besloot ik , in afwachting eener nadere vervullin» 

 daarvan, eenige nasporingen te doen in het «■e- 

 bergle van Malabar. Ik begaf mij derhalve den 

 17<len Oclober, 1839, de postroule volgende, 

 van Tjanjor naar Bandong op reis. Terwijl de 

 weg eerst in eene noordelijke rigting door de dessa 

 Tjanjor heenleidt, neemt dezelve van dit punt 

 af, waar het koffijpakhuis van Tjanjor slaat, 

 eene oostelijke rigting, en strekt zich alzoo door 

 bebouwde streken , welke allengs en zacht glooi- 

 jende lager worden , in eene bijna regte rigting 

 uit. Hier wisselen kampoensboschjes en rijst- 

 velden elkander af. Op de braakliggende lan- 

 den tieren de digt opeenstaande Cyperussoor- 

 ten , reeds op zekeren afstand door hare bruin- 

 gele tinten kenbaar, welig voort. Tusschen die 

 velden ziet men hier en daar kleine moerasjes, 

 waarvan enkele geheelenal schijnen begroeid te 

 zijn met de haarfijne blaadjes der Utricularia 

 Jlexuosa Vadl, met kroontjes, die als gele stip- 

 pen schemeren op de graauwe zwemmende blad- 

 massa's. In andere vertoonen zich de reusach- 

 tige bladen van Nelumhium speciosum, wel- 

 ke zóó digt tegen elkander geplaatst zijn, dat 

 er , ter naauwer nood , hier of daar eenig gedeel- 

 te zigtbaar is van den waterspiegel , waarin zich 

 het beeld van de prachtige rozeroode bloemkroon 

 der heilige Lotusbloem van de Braminen verdub- 

 belt. Dezestreek is 12 — 1300 voeten boven de 

 zee verheven, zijnde de grootste hoogte, op wel- 

 ke ik de lotos op Java aantrof. 

 Voor ons verhief zich , in een blaauw verschiet , 



